ترانهٔ «صدایِ آبیِ رؤیاها» ✨

خانه سروده ها

ترانهٔ «صدایِ آبیِ رؤیاها» ✨

پرنده‌ای تویِ من شکفته ،

با بالِ شورِ نغمه‌هایِ تو ❤️

می‌رقصه رویِ شبِ خاموش،

می‌لرزه از بوسه‌یِ موجِ نو ✨

ماه – نقاشِ موهایِ توئه ✨،

دستات، حکّاکِ حال و هوایِ من

هر نفست انگار که شعله‌ست،

می‌سوزونه رنگِ صدایِ من ❤️

می‌پیچی مثلِ خوابِ نسیم،

به رویِ گونه‌هایِ بی‌پناهِ من ✨

دلم همون پرنده‌ست که می‌میره،

تا زنده شی تویِ نگاهِ من ❤️

شورِ من از لمسِ تو زنده شد ✨،

از مرزِ جنون گذشتِ دل ♥

صدات، یه جویبارِ پنهونه‌ایه،

که می‌ریزه تو قلبِ گل ❤️

من، سایه‌یِ نسترنِ خیس،

تو، آفتابِ کوچِ واژه‌ها ✨

هر چی دلم گفت، تو شنیدی ،

با لبخندِ طلا‌یِ صدا ❤️